Dende a CIG-Servizos explican que tras a última xuntanza da mesa negociadora decidiron non asinar un convenio que no canto de servir para dignificar o sector vai perpetuar a precariedade laboral durante catro anos máis ao non contemplar melloras e avances reais. En consecuencia, a central sindical fixo un chamamento a participar na manifestación que esta mañá percorreu as principais rúas da capital de Galiza dende a Alameda até a Praza do Toural.

“Este acordo é unha nova traizón dos sindicatos estais, que aceptan unha proposta insuficiente e desequilibrada que non responde ás necesidades reais do sector nin garante unhas condicións laborais dignas”. Ao contrario, consolida a perda de dereitos e de poder adquisitivo e afonda na precariedade, obrigando as persoas traballadoras a asumir novas funcións sen unha contraprestación xusta.

De feito, os incrementos salariais, cunha media do 4 % anual, son “claramente insuficientes”. Ademais, trátase dunha suba diferida no tempo, concentrada no último ano, prolongando o empobrecemento das persoas traballadoras. E tampouco se atende a reivindicación dun incremento substancial dos pluses de festividade e nocturnidade, manténdose a “miserenta” remuneración de pouco máis de 1 euro/hora. A cláusula de garantía salarial é “insuficiente” e limita a revisión do IPC a un máximo do 2 %, e non terá efectos até 2031, “polo que consolida a perda salarial”.

O acordo tamén condiciona dereitos de futuras reformas legais, atrasando unha eventual redución da xornada e utilizando o convenio como freo a avances normativos. A CIG defende unha xornada inmediata de 35 horas semanais, con calendarios anuais entregados en prazo e cobertura total dos servizos estables. As medidas de conciliación son limitadas e quedan sometidas á organización empresarial, sen garantías reais. O incremento diferido das fins de semana non supón unha mellora efectiva para a maioría dos cadros de persoal.

Convenio galego de sector

Ao mesmo tempo, dende a central censuran que as propostas aceptadas limítanse a reproducir dereitos xa recoñecidos legalmente, sen avances reais, mentres que cuestións estratéxicas como coeficientes redutores, clasificación profesional quedan adiadas a comisións sen garantías. Por outro lado, a xubilación parcial é “inxusta” e queda condicionada ó absentismo como elemento penalizador, “cando este é consecuencia do avellentamento, da carga de traballo e da ausencia de medidas preventivas, o que evidencia unha falta total de vontade para afrontar os problemas estruturais do sector e apostar polo relevo xeracional”.

A CIG lamenta que unha vez máis os sindicatos estatais “vendesen os nosos dereitos” con acordos “miserentos” que o único que fan é perpetuar a precariedade, “perdéndose unha oportunidade única para acadar melloras para as persoas traballadoras do sector, facéndoo atractivo para a incorporación de novo persoal”. Polo que considera que a vía estatal está esgotada” e que única “saída real” pasa pola negociación dun convenio galego, adaptado á realidade do sector e ás demandas das persoas traballadoras.